SEVGİ Mİ, TUTSAKLIK MI?
Aşkın insan hayatındaki hem güzel hem de zorlayıcı yanından bahsetmek istiyorum.

Sevgi, iki insanın birbirinde kendini bulması mı, yoksa zamanla birbirini kaybetmesi mi? Bazen seviyorum dediğimiz yerde korkularımız, sahiplenme duygumuz ve kaybetme kaygımız büyür. Özgürlüğü kısıtlar, sınırları aşar, sevgiyi bir bağlılıktan tutsaklığa dönüştürürüz.
Oysa sevgi, bir insanı kendine mahkûm etmek değil; onun kendi varlığıyla da özgürce yaşayabilmesine alan açmaktır.
Gerçek sevgi, zincirle tutmaz. Güvenle bağ kurar.
Çünkü insan sevildiği yerde küçülmez, kendinden vazgeçmez; aksine kendini daha çok bulur.
Sevgi, tutsaklık değil; özgürce kalmayı seçebilmektir.
Bu yüzden kendinizi özgür hissettiğinizde gerçek sevginin aşkının varlığını da hissedeceksiniz.
Koşulsuz sevgiyi ruhunda yaşamak aşkı her an hissetmektir.