Sesimi duyun
Geçtiğimiz günlerde bir ekranın ardında, sadece bir çocukla değil, koca bir yürekle tanıştım. Instagram canlı yayınında karşımda oturan Alihan Arslan, henüz 10 yaşında. Ama kelimeleri, bakışları ve o vakur duruşu yaşından çok daha büyüktü.
İLHAN YILMAZ
349
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">O yayında ben, sadece bir hastalığı dinlemedim; <strong>10 yaşındaki bir çocuğun hayata tutunma çığlığına, o tertemiz yardım çağrısına şahit oldum.</strong></span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><strong><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Kendi Hikayesinin Kahramanı:</span></strong></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Alihan, DMD (Duchenne Musküler Distrofi) ile mücadele ediyor. Kasları yorulsa da ruhu asla pes etmiyor. Beni en çok etkileyen, Alihan’ın kendisini anlatışındaki o berraklıktı. Kendi hikayesini o kadar güzel, o kadar içten ifade ediyor ki; onunla konuştuğunuzda karşısınızdakinin sadece yardıma muhtaç bir çocuk değil, hakları olan ve yaşama sevinciyle dolu bir birey olduğunu anlıyorsunuz.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">O küçük bedende kopan fırtınaları, "Ben de koşmak istiyorum, ben de yaşıtlarım gibi hayallerimi gerçekleştirmek istiyorum" diyen o sessiz ama derin feryadı hissetmemek imkansızdı.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><strong><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Bir Çocuğun Çığlığına Şahitlik Etmek:</span></strong></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Bir radyo programcısı ve yazar olarak Alihan’a bir söz verdim: <strong>"Senin sesini duyuracağım."</strong> Çünkü Alihan’ın çığlığı sadece tıbbi bir yardım talebi değil. O çığlık; "Beni görün, beni duyun ve ellerimi bırakmayın" diyor. 10 yaşındaki bir çocuğun, vaktini oyun parklarında geçirmesi gerekirken, kendi yaşam mücadelesini bu kadar olgunlukla anlatmak zorunda kalması, hepimizin ortak sorumluluğudur.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Alihan o gün yayında sadece bana değil, aslında vicdanı olan herkese seslendi. O ses; uykularımızı kaçırmalı, bizi harekete geçirmeli.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><strong><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Şimdi Söz Sırası Bizde:</span></strong></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Alihan üzerine düşeni yaptı; cesaretini topladı, kamerasını açtı ve bizlere kalbini sundu. Şimdi sıra bizde. Radyo frekanslarından gazete sütunlarına kadar her yerde Alihan’ın o güzel sesini yankılatacağız.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif">Bu bir acıma hikayesi değil, bir dayanışma çağrısıdır. Alihan’ın o pırıl pırıl gözlerindeki ışığın sönmesine izin vermeyeceğiz. Çünkü 10 yaşındaki bir çocuğun "yaşamak istiyorum" diyen sesine kulak tıkamak, insanlığımızdan vazgeçmektir.</span></span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"><span style="font-family:"Arial",sans-serif"><strong>Seni duyuyoruz Alihan... Ve söz veriyoruz; sesin sandığından çok daha uzağa ulaşacak.</strong></span></span></span></p>