Sal gitsin maskeleri

<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Sabahtan akşama kadar hep bir roller i&ccedil;indeyiz. İş yerinde &quot;her şeyi halleden&quot; insan, arkadaş ortamında &quot;hi&ccedil;bir şeyi takmayan&quot; tip, sosyal medyada desen zaten herkes hayatının zirvesinde! Ama akşam eve d&ouml;n&uuml;p kapıyı kapattığınızda, o gardınızı indirdiğiniz an var ya... İşte orada baş başa kaldığınız şey tam olarak sizsiniz. Ve ne yazık ki en &ccedil;ok da o halimizden ka&ccedil;ıyoruz.</span></span></p> <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">​Dikkat ettiniz mi bilmiyorum, artık birbirimize bile &ouml;ylesine &quot;Nasılsın?&quot; diyoruz. Kimse ger&ccedil;ekten &quot;Nasılsın?&quot; cevabını dinlemek i&ccedil;in sormuyor, &quot;İyiyim, sen?&quot; deyip ge&ccedil;elim istiyoruz. &Ccedil;&uuml;nk&uuml;s&uuml; fazla derin, &ccedil;&uuml;nk&uuml;s&uuml; yorucu. Birine &quot;Aslında hi&ccedil; iyi değilim, kafam &ccedil;ok karışık&quot; demek sanki bir zayıflıkmış gibi geliyor.</span></span></p> <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">​Oysa samimiyet tam olarak burada başlıyor bence: &quot;Uzatmayayım, bug&uuml;n pek iyi değilim&quot; diyebilmekte. &quot;Yapamadım&quot;, &quot;Korkuyorum&quot; ya da &quot;Bilmeyebilirim&quot; rahatlığında. M&uuml;kemmel g&ouml;r&uuml;nmek zorunda değiliz ki. Robot değiliz, insanız; kırılırız, yoruluruz, bazen &ccedil;uvallarız.</span></span></p> <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">​Bug&uuml;n biraz durun, kendinizle kalın ve o kasıntı hallerin hepsini bir kenara bırakın. Kendi kendinize d&uuml;r&uuml;st olmaktan zarar gelmez. Hayat, başkalarına şov yapacağız diye kendimizi ka&ccedil;ıracağımız kadar uzun değil.</span></span></p> <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">​Salın gitsin yani</span></span></p>