Pilimiz bitti bitiyor
Geçen gün bir kafede oturdum, etrafa baktım. Garsonundan camdan bakanına kadar herkesin yüzünde aynı ifade var: "Beni biraz rahat bırakın, çok yorgunum."
ÜLKÜ VURAL
120
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Fiziksel bir iş yapmıyoruz belki ama hepimizin pestili çıkmış vaziyette. Sabah sanki hiç uyumamış gibi uyanıyor, hafta sonu bile dinlenemiyoruz.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Çünkü kafamız bir saniye bile durmuyor. Sabah gözümüzü açar açmaz telefona sarılıyoruz; haberler, dertler, başkalarının hayatları... Daha yataktan çıkmadan beyin yüz ton yükün altına giriyor. Bir de üstüne yarın ne olacağını bilememenin stresi ekleniyor. Meğer insanı en çok yoran şey sırtındaki yük değil, belirsizlikmiş.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">En acısı da durmayı unuttuk. İki dakika boş otursak içimizi suçluluk kaplıyor. Koşuyoruz ama bir yere vardığımız da yok, sadece olduğumuz yerde çırpınıyoruz.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">, açık konuşalım Pilimiz bitmek üzere.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Her habere yetişmek, her dertle yıpranmak zorunda değiliz. Bazen telefonu kenara atıp "Bugünlük benden bu kadar" demek zayıflık değil, akıl sağlığımızı korumanın tek yolu.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Şu soruyu kendimize sorma vakti geldi de geçiyor:</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Gerçekten yaşıyor muyuz, yoksa sadece günleri mi deviriyoruz?</span></span></p>