Görmezden geldikçe..

<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Her sabah yeni bir haberle uyanıyoruz. Bir kadın daha... Bir &ccedil;ocuk daha... Bir sokak ortasında, bir evin i&ccedil;i nde, bir okul yolunda&hellip; Şiddet, sadece sayılarla değil, hayatlarımızın i&ccedil;ine sinsice işleyen bir korku olarak b&uuml;y&uuml;yor.Oysa kimse şiddetle doğmuyor. &Ccedil;ocuk kalbimize ilk dokunan şey sevgi oluyor. Peki nasıl oluyor da b&uuml;y&uuml;d&uuml;k&ccedil;e sevgiden uzaklaşıp &ouml;fkeyi, tahakk&uuml;m&uuml;, şiddeti &ouml;ğreniyoruz?</span></span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Her g&uuml;n artıyor şiddet. Sadece kadınlara değil, &ccedil;ocuklara, hayvanlara, doğaya, insana&hellip; İ&ccedil;imizdeki merhameti yitirdik&ccedil;e, kalplerimiz karardık&ccedil;a artıyor. Haber b&uuml;ltenlerinde ge&ccedil;en birka&ccedil; saniyelik bir c&uuml;mleye d&ouml;n&uuml;ş&uuml;yor oysa bir &ouml;m&uuml;rl&uuml;k acı.Biz sustuk&ccedil;a şiddet daha da g&uuml;&ccedil;leniyor. G&ouml;rmezden geldik&ccedil;e, &ldquo;bize dokunmaz&rdquo; dedik&ccedil;e b&uuml;y&uuml;yor. Oysa biliyoruz ki dokunuyor. Bir g&uuml;n komşumuza, ertesi g&uuml;n kardeşimize, bir sabah kendimize&hellip;</span></span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Şiddetin her t&uuml;rl&uuml;s&uuml; insanlığa ihanettir. İyileşmek i&ccedil;in &ouml;nce y&uuml;zleşmek gerekir. Kendimizle, toplumla, alışkanlıklarımızla&hellip; &Ccedil;&uuml;nk&uuml; ger&ccedil;ek &ccedil;&ouml;z&uuml;m sadece yasada değil, vicdanlarda başlar.</span></span></p>