Çünkü Herkes Kendi Beklentisiyle Görüyor Dünyayı
İnsanlar dünyayı kalplerinin haritasıyla okur; herkes kendi beklentisiyle görür hayatı. Gözleri ruhunun aynasıdır, ama çoğu zaman aynalar kırık… Bir bakışta, bir sözde, bir davranışta neyi görmek isterse onu görür; gerçeği değil. Hayal kırıklıkları bu yüzden derindir, sevinçler bu yüzden nadir… Karşımızdaki insan, bizim istediğimiz gibi davranmaz; onun kendi iç dünyası, kendi duyguları, kendi sınırları vardır. Bizse onu kendi beklentilerimizin filtresinden geçirir, kendi hislerimizi yanlış yorumlar, çoğu ilişkide sessizce yorgun düşeriz.
Merve Şimşek
375
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ve belki de en acı olanı, seviyor gibi yapanlar… Farkında olmadan ya da bilinçli, kalpleri yanılttıklarında suçludurlar. Çünkü sevgi, şov yapmak ya da beklentileri yönetmek için kullanılan bir oyun değildir; gerçek, sessiz ama derinden hissedilen bir gerçektir. Sevgi, kelimelerle, gösterişle ya da jestlerle ölçülmez; o, kalbin duyduğu ve ruhun anladığı bir gerçektir.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ne yazık ki, insanlar çoğu zaman bunu göremez. Beklentilerimiz, arzularımız, korkularımız öyle güçlüdür ki, gerçeği anlamamızı engeller. Sevgi sandığımız şey aslında sabırdır, sadakattir, sessizliktir; ama biz onu fark etmeden geçip gideriz. Ve işte bu yüzden, hayatta en değerli şeyleri çoğu zaman sadece kaybettikten sonra anlarız.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Oysa gerçek sevgi, sadece hissedilir. Sessizlikte, bakışta, küçük dokunuşlarda, beklenmeyen anlarda ortaya çıkar. Ve onu görebilenler, kalbinin derinliklerinde sessiz bir huzur bulur. Çünkü herkes kendi beklentisiyle görür dünyayı…</span></span></p>