“Oysa Merhamet”
Bazen kendi kendime düşünüyorum ...Ne ara böyle olduk? Ne ara birbirimizin acısına bu kadar uzak, birbirimizin haline bu kadar körleştik? Sanki hepimiz aynı anda “Kimse bana dokunmasın” diye kalplerimizi kapattık. Yorulduk belki… Kırıldık… Hayatın ağırlığı hepimizi biraz sertleştirdi. Oysa merhamet öyle büyük büyük laflar değil.
ÜLKÜ VURAL
277
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Komşunun kapısına gidip “Bir şeye ihtiyacın var mı?” diyebilmek…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Yolda gördüğün bir kedinin önüne su koymak…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Bir çocuğa gözlerinin içiyle gülümsemek…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ya da öfkeni yutup birinin kalbini incitmemek için kelimelerini seçmek…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">İşte bu kadar basit.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ama biz ne yaptık?</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">İnsan yere düşünce yardım etmek yerine kamerayı çıkarmayı öğrendik.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Bir kadın sesini duyurunca, önce “Kim haklı?” diye düşünmeye başladık.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Birinin canı yanınca, “Aman bana ne, herkes kendi derdine baksın” dedik.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Kalabalıkların içinde yan yana yürürken birbirimize bu kadar uzak olmayı normal sandık.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Merhamet yok olunca insanın içi küçülüyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Kalbi küçülüyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Dünya ağır gelmeye başlıyor insana.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Belki de bu yüzden bu kadar hızlı sinirleniyoruz, bu kadar kolay kırıyoruz birbirimizi.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Kimse kimseyi anlamaya çalışmıyor; herkes kendi derdinin içine kapanmış durumda.</span></span></p>
<p> </p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Bugün küçük bir şey yap…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Birinin yüzünü güldür, bir hayvana su koy, birine iyi bir söz söyle, kırdığın birine “Üzüldüm” de.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Kocaman değişimler bekleme.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Bazen bir insanın yükünü bir anlığına hafifletmek bile dünyayı değiştirmeye yeter.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Yeter ki merhamet olsun.</span></span></p>