Maskeli sevgiler
Ne garip bir çağda yaşıyoruz... Artık insanlar yüzlerini değil, hislerini gizliyor. Gülümsüyorlar ama mutlu değiller. "Yanındayım." diyorlar ama en çok ihtiyaç duyduğun anda ortada yoklar. Sevgiyi kelimelerle süslüyorlar, davranışlarla eksiltiyorlar.
ÜLKÜ VURAL
149
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">En yorucu olan ise maskeli sevgiler...</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Seviyormuş gibi yapanlar... Değer veriyormuş gibi davrananlar... İlgisini sadece canı istediğinde gösterenler... Bugün varmış gibi hissettirip yarın yabancılaşanlar...</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Oysa sevgi maske taşımaz.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Sevgi hesap yapmaz. Rol kesmez. Gösteri yapmaz. Sevgi, en sessiz anlarda bile kendini hissettirir. Çünkü gerçek sevgi görünmek için a, hissettirmek için vardır.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Belki de en büyük yalnızlığımız, sevgisizlik değil; sahte sevgilerin arasında gerçek olanı aramaktır.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Hayat bize bir şey öğretiyorsa, o da şudur: Maskeler eninde sonunda düşer. Geriye yüzler değil, karakterler kalır.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ve insan, bir gün mutlaka kendisine gerçekten bakan gözlerle karşılaşır. O zaman anlar ki sevgi, hiçbir zaman gösterişli olmamış; sadece samimiymiş.</span></span></p>