Duygusuz olduk
Bir zamanlar insanlar hissettiklerini saklayamazdı. Sevinç gözden taşar, kırgınlık sesin tonuna yansırdı. Şimdi ise herkes iyiymiş gibi… Herkes güçlüymüş gibi… Ama kimse gerçekten hissetmiyor gibi.
ÜLKÜ VURAL
288
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Duygusuz olduk.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Belki de fark etmeden…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Artık kimse uzun uzun konuşmuyor, kimse gerçekten dinlemiyor. Birbirimizin hayatına dokunmak yerine ekranlara dokunuyoruz. “Nasılsın?” sorusu bir nezaket cümlesine dönüştü; cevabını merak eden neredeyse kalmadı. Çünkü herkes kendi yorgunluğunun içinde kaybolmuş durumda.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Kırılmamak için mesafe koyduk, üzülmemek için beklentileri azalttık, hayal kırıklığı yaşamamak için de kalbimizi susturduk. Zamanla bu bir savunma değil, alışkanlık oldu. İnsanlar gitmesin diye çabalamak yerine, giderlerse üzülmemeyi öğrendik.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Oysa mesele güçlü olmak değildi. Mesele, incinebilme cesaretini kaybetmemekti.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Şimdi bakıyorum da; kahkahalar daha kısa, dostluklar daha hesaplı, sevgiler daha temkinli. Kimse fazla görünmek istemiyor, kimse kalbini ortaya koymaya cesaret edemiyor. Çünkü samimiyet risk taşır, duygular sorumluluk getirir.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Belki de bu yüzden herkes biraz yalnız. Kalabalıkların içinde bile sessiz bir boşluk var. Konuşuyoruz ama anlatmıyoruz, dinliyoruz ama anlamıyoruz.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Duygusuz olduk diyoruz ya…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Aslında duygularımız bitmedi. Sadece incinmekten o kadar yorulduk ki, hissetmemeyi güvenli sandık.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ama insan kalbini susturduğu gün değil, hissetmekten vazgeçtiği gün kaybeder kendini.</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Ve belki de bugün en büyük eksikliğimiz para, zaman ya da başarı değil…</span></span></p>
<p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Birbirimizin kalbine gerçekten değebilmek.</span></span></p>