“Bitti” Deyince Bitmez..
“Bitti” Deyince Bitmez..
ÜLKÜ VURAL
274
<p>“Bitti” diyorlar.<br />
Bir cümleyle, bir noktayla, bazen bir mesajla…<br />
Sanki insan kalbi fişten çekilmiş bir cihaz gibi susacak sanılıyor.<br />
Oysa bitmez.<br />
Bitti deyince bitmez.<br />
Bir alışkanlık bitmez mesela.<br />
Sabah aynı saatte uyanmak, aynı bardakta çay içmek, aynı yolda yürürken istemsizce aynı tarafa bakmak…<br />
İnsan, hayatından çıkan şeyin izini bir süre daha taşır üzerinde.<br />
Kimse bunu yüksek sesle söylemez ama herkes bilir.<br />
Bir emek bitmez.<br />
Yıllarca verilen mücadele, sabredilen haksızlıklar, “bir gün düzelir” diye ertelenen kırgınlıklar…<br />
Bir imzayla, bir kararla, bir veda cümlesiyle silinmez.<br />
Sadece yer değiştirir.<br />
Kalpten hafızaya, hafızadan içe doğru…<br />
Bir ülke için de böyledir bu.<br />
“Ekonomi toparlanıyor” deyince geçmez geçim derdi.<br />
“Asgari ücret arttı” deyince dolmaz boş tencere.<br />
“Gündem değişti” deyince unutulmaz kadınlar, çocuklar, adaletsizlikler.<br />
Toplumun yarası da insanınki gibidir:<br />
Üzeri örtülür ama içi kanamaya devam eder.<br />
Bir ilişki bitmez mesela…<br />
bir şarkıda, bir kokuda, bir cümlede ansızın karşısına çıkar insanın.<br />
Kalp bazen akıldan daha inatçıdır.<br />
Ve umut…<br />
Asıl o hiç bitmez.<br />
Ne kadar “bitti” dense de,<br />
ne kadar yorulsak da,<br />
ne kadar hayal kırıklığı yaşasak da<br />
insan yine sabaha bir ihtimalle uyanır.<br />
Çünkü bazı şeyler vardır:<br />
Bitti deyince bitmez.<br />
Söyleyince susmaz.<br />
Unut deyince unutulmaz.<br />
Ama belki de mesele şu:<br />
Bitmesini istemediğimiz şeylere “bitti” diyoruz,<br />
bitmesi gerekenlere ise hâlâ tutunuyoruz.</p>