Asgari geçim zor…
Asgari geçim zor. Bu cümle artık bir şikâyetdeğil, bir tespit. Sokakta, pazarda, okul kapısında, otobüs durağında herkesin yüzünde aynı ifade var: yorgunluk. Eskiden “asgari” kelimesi yetinmeyi anlatırdı. Bugün “asgari”, eksilmeyi anlatıyor. Hayattan kısmayı, kendinden vazgeçmeyi, sessizce geri çekilmeyi…
ÜLKÜ VURAL
370
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Asgari ücret deniyor ama geçim asgari değil.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Kira asgari değil. Market fiyatları asgari değil.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bir çocuğun okul masrafı, bir evin doğalgaz faturası, bir annenin mutfak hesabı hiç asgari değil. Ama maaş…</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">O hep “idare eder mi acaba?” sorusunun altında eziliyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ay başı geldiğinde bir rahatlama olur gibi oluyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Sonra daha ilk hafta bitmeden gerçek kendini hatırlatıyor. Bir fatura beklenenden fazla geliyor,</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bir ihtiyaç erteleniyor,</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bir plan sessizce iptal ediliyor. İnsanlar artık hayal kurmaktan çok hesap yapıyor. Markette dolaşırken ürün seçmiyoruz, fiyat seçiyoruz. Etiketlere bakıp “olmaz” demeyi öğrendik.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ve en acısı da bu “olmaz” kelimesini çocukların önünde söylemek.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Asgari geçim zor çünkü insan sadece karnını doyurmak istemez.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">İnsan yaşadığını hissetmek ister. Bazen bir çay içmek,</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bazen bir dostla oturmak,</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bazen çocuğuna küçük bir mutluluk alabilmek ister.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ama bugün mutluluk bile planlı. Keyif bile erteleniyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">“Bu ay değil” cümlesi, hayatın her alanına sızdı.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bir de görünmeyen yorgunluk var. Hep güçlü durmak zorunda kalmanın yorgunluğu. Hep idare etmenin, hep sabretmenin, hep “şükür” demenin…</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Şükür elbette kıymetlidir.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ama şükür, yoksulluğun bahanesi olmamalıdır.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Asgari geçim zor çünkü insanlar kendini değersiz hissetmeye başlıyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Çok çalıştığı hâlde yetmeyen bir hayat, insanın içini kemiriyor. “Ben nerede yanlış yapıyorum?” sorusu büyüyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Oysa yanlış yapan çoğu zaman insan değil, düzen.</span></span></p>
<p> </p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bu mesele sadece maaş meselesi değil.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bu bir yaşam hakkı meselesi.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Kimse lüks istemiyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Kimse fazlasını talep etmiyor. İnsanlar sadece şunu istiyor:</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ay sonu geldiğinde kalbinin sıkışmamasını. Telefon çaldığında irkilmemeyi.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bir şey bozulduğunda paniğe kapılmamayı.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Asgari geçim zor çünkü gelecek belirsiz.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Çünkü yarın korkutuyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Çünkü çocukların hayalleri bile “şartlara bağlı”.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ve ben şunu görüyorum:</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bu ülkede insanlar artık yüksek sesle şikâyet etmiyor. Sessizleşiyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">İçe kapanıyor.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Bu sessizlik, en tehlikeli yoksulluk.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Asgari geçim zor…</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Ama zor olan sadece geçinmek değil.</span></span></p>
<p><span style="font-size:12pt"><span style="font-family:Aptos,sans-serif">Zor olan, bu yükle hayata tutunmak. Ve bu yük, görmezden gelindikçe ağırlaşıyor.</span></span></p>